Pogoda tegorocznej wiosny nie należy do łatwych. Przymrozki na szkółce leśnej to jedno z największych wyzwań, z jakimi mierzą się leśnicy szkółkarze. Mogą one w znaczący sposób wpłynąć na rozwój młodych drzewek, a w skrajnych przypadkach nawet doprowadzić do ich obumarcia.
Młode siewki i sadzonki są znacznie bardziej wrażliwe na niskie temperatury niż starsze drzewa. Ich tkanki są delikatne i zawierają dużo wody, która podczas zamarzania tworzy kryształki lodu. Kryształki te uszkadzają ściany komórkowe, prowadząc do odwodnienia i martwicy tkanek. Najbardziej zagrożone są pędy, liście (lub igły) oraz pąki, które dopiero zaczynają się rozwijać. Uszkodzenia przymrozkowe mogą objawiać się brunatnieniem, deformacjami, a w końcu zamieraniem całych roślin.
Przymrozki wiosenne występują zazwyczaj od kwietnia do czerwca, kiedy rośliny rozpoczynają wegetację. Są szczególnie niebezpieczne, ponieważ młode, niezgrubiałe pędy i liście są bardzo wrażliwe na zimno.
Na szkółce leśnej w Krajewie w celu ochrony sadzonek stosowane jest zraszanie (deszczowanie) kwater szkółki. Metoda ta polega na ciągłym zraszaniu roślin wodą w czasie występowania przymrozku. Woda zamarzając na powierzchni roślin uwalnia ciepło utajone, co sprawia, że temperatura na powierzchni tkanek roślinnych utrzymuje się w okolicach 0°C. Ponadto stosowane jest okrycie sadzonek agrowłókniną, która zapewnia izolację i zatrzymuje ciepło oddawane przez glebę.
      Skuteczna ochrona przed przymrozkami wymaga ciągłej obserwacji prognoz pogody i szybkiego reagowania, co pozwala na utrzymanie zdrowych i silnych sadzonek, które stanowią podstawę zapewnienia trwałości lasu.